DSC_0366 2

Getariako Lehorreratzeko jostunak

Historia, memoria eta komunitatearen konpromezua

Getariako Lehorreratzeko jantziak ez lirateke posible izango getariar jostun boluntarioen lan isila gabe. Haien lana funtsezko zutabea izan da, eta ondare biziaren adibide garbia bihurtu da komunitatearen eraikuntzan

Proiektu komunitarioa

 

2022ko edizioan, lehen mundu-biraren 500. urteurrenean, jantzien sorkuntza hilabetez luzatu zen proiektu kolektiboa bihurtu zen. Jostunek:

  • Boluntario eta altruistak izan ziren.

  • Ekitaldiaren antolakuntzarekin koordinatu ziren.

  • Historiaz jabetuta diseinuak egokitu zituzten.

  • Jantzi berriak sortu eta zaharrak berritu zituzten.

 

Dokumentuetatik oihaleraino

 

Jantzien prozesua dokumentu historikoen ikerketan oinarritu zen, XVI. mendeko grabatuak, erretratuak eta irudiak aztertuz.

Jostunek interpretatu behar izan zuten:

  • Prenda zaharren proportzioak eta egitura

  • Patronaje berriak sortzea

  • Bi dimentsioko irudiak bolumen errealetara eramatea

  • Itxiera, jostura eta geruzatzeak

 

Dimentsio simbolikoa

 

Getaria bezalakoa den itsas herri baten komunitatean, non historikoki emakumeek etxea mantentzen zuten gizonak itsasora luzaro joaten ziren bitartean, jostunenen parte-hartzeak balio sinboliko sakona du.

Haiek:

  • Istorio historikoari forma ikusgarria ematen diote.

  • Ondarea generazioen arteko transmisioan laguntzen dute.

  • Jai-ekitaldi bat eraikuntza kolektibo bihurtzen dute.

Horrela, josteko keinuak memoriaren ekintza bihurtzen da.

 

Arropa baino gehiago: ondare bizia

 

Jantziak ez dira elementu eszeniko soilak. Erakustaldiaren ondare materiala osatzen dute. Era berean, ikerketa historikoaren emaitza esanguratsua dira, herritarren konpromisoaren lekuko bihurtuz.

Getariako Lehorreratzeak erakusten du ondarea ez dela soilik kontserbatzen: eraikitzen ere da, puntuz puntu.